Almanzako basoko eztia (2 unitate)

Eztia erle eztigileek egiten duten elikagaia da, loreen nektarretik edo landare batzuen ezti-ihintzetik abiatuta: xurgatu, eraldatu, beren substantzia bereziekin konbinatu, metatu eta erlauntzeko abaraskan heltzen uzten dute. Erle biltzaileek biltzen duten nektarrari edo ezti-ihintzari listua gehitzen diote; listu horrek jariakorrago egiten ditu eta, batez ere, entzimaz aberasten ditu. Entzimak katalizatzaile biokimikoak dira, eta azukreak ezti bihurtzeko prozesuaren hasieran parte hartzen dute. Erleek beren poltsa ezti-ihintzez edo nektarrez betetzen dute eta zama erlauntzera eramaten dute. Han, harrapakina barruko langileen eta erlamandoen artean banatzen dute. Ezti-ihintzean eta nektarrean dauden azukreak pixkanaka eraldatzen dira, erle batetik bestera igarotzen den bakoitzean gehitzen den listuaren eraginez. Gelaxketan jarrita, eztia kontzentratu egiten da, babestuta geratzen da eta bere eraldaketa biokimikoa osatzen du.